De nieuwe metro van Amsterdam

Tijdens mijn sabbatical in Eindhoven, is er in Amsterdam een nieuwe metro gaan rijden.
De bedoeling was dat hij al zou rijden terwijl ik nog in Amsterdam woonde. Maar het was ook de bedoeling dat de Noord-Zuidlijn in 2011 in gebruik zou worden genomen. In Amsterdam is iemand niet zo heel goed in plannen, misschien is hij/zij beter in verstoppertje spelen.

Terug naar nu. *tiedeledie*

Lees verder De nieuwe metro van Amsterdam

Euro’s, zwervers en ik

Soms, maar ook weleens af en toe doe ik iets goed voor deze wereld.

Zo werd ik ruim 36 jaar geleden geboren, dat zou op zich al genoeg moeten zijn geweest.

Maar ik ben zo een goedmens dat ik nog weleens vaker iets goeds heb gedaan.

Zo ben ik ook lid van het Wereld Natuurfonds, dat geeft mij dan weer een goed gevoel als ik met mijn maat 43 Timberlands de hersenen van een kever verbrijzel.
Een beetje hetzelfde idee dus als de Ronald McDonalds huizen. Ik weet dat ik slechte dingen doe, maar ik heb altijd iets achter de hand waarmee ik mijn kromme gedrag recht kan lullen.

Maar ook geef ik weleens een euro (of een lager bedrag) aan een zwerver/bedelaar/Jehovagetuige.

Lees verder Euro’s, zwervers en ik

Lief Dagboek

Het was weer zo een dag

Vier en twintig uur

Bloed werdt door mijn hart door mijn lichaam gepompt

Zuurstof kwam via mijn longen in mijn bloed

Mijn voeten brachten mij naar diverse plekken

Met mijn handen raakte ik plekken aan

Veel woorden vlogen in mijn oren

Beelden werden gevangen door mijn ogen

Thee ging via mijn mond naar binnen

Via mijn urinewegstelsel naar buiten

Brood ging via mijn mond naar binnen

Via mijn poepsysteem naar buiten

Beelden op televisie

Beelden op de telefoon

De wereld draaide door

Vier en twintig uur

Gewoon een dag, boek

Wekelijkse klim

Maandagochtend, 6 uur.

Ik sta op uit bed.
Niet klaar om aan de slag te gaan.
Maar het is tijd om te klimmen.

De berg die hoger is dan de hoogste berg, meedogenlozer dan de Alpe D’Huez en Mount Everest samen.

We gaan met velen.
Koppen zullen rollen.
Een voor allen, allen voor de top van de berg.

Het begin is zwaar, heel zwaar, zwoegen.
Cafeïne vloeit rijkelijk om ons op de been te houden.

Gevloek. Gevloek op de berg. Maar ook op elkaar.
Sommigen haken af.

We zitten in hetzelfde schuitje, met hetzelfde doel.
De top moet bedwongen worden.

Ik ben bijna tweeëneenhalve dag onderweg.

Nu is het woensdagmiddag, lunchtijd.
De week is door midden.
We gaan naar beneden.

Expeditie F-P

Gooi een aantal BNers, Semi-BNers en een paar mediageile nitwits op een eiland en je hebt een format voor een geweldig programma.
Al meerdere jaren is Expeditie Robinson een lust voor het oog voor het luie tv-kijkende volk.
Waaronder ik.

En als winnaar van Expeditie Bankhanger droom ik ook weleens van een deelname aan Expeditie Robinson.
En als man overdrijf ik natuurlijk ook tegen mijn wederhelft over dat ik het allemaal wel zou durven en doen.

Vroeger zat ik namelijk bij de scouting.
Hutten bouwen, knopen leggen en fikkie stoken.
Al ben ik gestopt met de scouting op het moment dat er meer serieuze dingen gedaan moesten worden en minder spelen.
Die platte knoop ken ik nog.
En dat fikkie stoken heb ik de jaren  daarna nog sterk verbeterd.

Ook was ik niet vies van een boswandeling meer of minder.
Zelfs in bomen kon ik klimmen. Al heb ik nu een hoogtevreesje ontwikkeld, klimmen kan ik nog steeds, alleen dan moet ik hopen op een watersnoodramp a la 1953, zodat ik gewoon in het water kan springen.

Zwemmen deden we vroeger namelijk ook gewoon in de vijver, tussen de vissen, kikkers en ratten.
Niks chloor.
Gewoon drie dagen lang jeuk.

En dan de buurt waar ik ben opgegroeid. De jungle van Eindhoven.
Vaartbroek.
Auto’s die harder dan 30 reden.
Fietsen zonder helm.
Fietsen zonder handen.
Pijltjes schieten naar elkaar.
Dartpijltjes naar elkaar gooien.

Thuglife.

Maar tijd voor een grotere uitdaging.
De echte concrete Jungle roept.
De enige echte ghetto van het Nederlandsche.
School of Hard Knocks

Tijd om naar de Bijlmer te verkassen.
Nu, vele jaren later (zes ofzo) heb ik een aantal extra vaardigheden opgepikt.
Zo ben ik sneller geworden door het vele wegrennen en kan ik met minimaal zes verschillende inheemse Afrikaanse stammen praten.

Voor de rest weet ik dat ik mijn spullen goed moet verzekeren voor de momenten dat iemand anders ze meeneemt zonder mij in te wittige.
En veel voedsel waar ik vroeger nog nooit van had gehoord is heeeeeerlijk.
Zoals bojo, teloh, kip en meloen.

En als het echt moet dan zou ik misschien ook wel de bloedworst, vleermuis en varkenspoot proberen (yuck).

Mijn grootste probleem is de drama.
Nu heb ik ook wel behoorlijk wat drama in mijn leven meegemaakt.
Maar zelf dramatisch doen, daar ben ik nog niet zo goed in.
Dus voordat ik echt mee kan doen aan Expeditie Robinson zal ik eerst wat dramatischer moeten worden.

Misschien dat ik weer naar een andere locatie moet verhuizen om dat te leren.

Maar nu eerst verder met Expeditie Bankstel en naar de drama op tv kijken.