BBB

Sinds kort ben ik lid van een nieuwe sportschool.
Nou, de sportschool is niet echt nieuw, die was er al.
Ik ben er ook al eerder lid van geweest, maar dat maakt ook niet uit.
Voor dit deel van mijn leven is het een nieuwe sportschool.

Lees verder BBB

Jankend kind

Het is een natte zondagochtend.
In station Bijlmer staat een meisje te huilen.

Ook bij haar vriendinnetje rollen de tranen over haar jonge wangetjes.
De meisjes zijn een jaar of 16. Nog jong en onschuldig.

Het meisje is aan het bellen.
Ik denk met haar moeder.

Ik zie haar snikkend haar verhaal doen.
Samen lopen ze warrig door de stationshal.
Huilend.
Snikkend.
Af en toe elkaar aanraken om te troosten.

Misschien zijn ze verdwaald.
Misschien zijn ze beroofd.
Misschien zijn ze betast.

Ik zie dat iemand anders ook naar ze kijkt.

Dan zien we dat ze een bord bij hebben.
Een bord met daarop de woorden ‘Ik ben de grootste fan van MTV EMA’.

We lachen om die jankende kinderen.

Integratie deel veel

Zo, ik woon nu al een aantal jaren in Amsterdam Zuidoost, in de volksmond de Bijlmer, en ik ben van mening dat het redelijk goed gaat met de integratie.
Ongeveer vier a vijf jaar geleden ben ik naar de Bijlmer verhuisd van het mooie, criminaliteitloze Eindhoven, waar de bevolking voor 99% blank is en een ruim boven modaal inkomen geniet. (die overige procent bestaat trouwens uit de schoonmakers, maar die varen we in via de Dommel.)
Je begrijpt natuurlijk dat er een groot verschil is tussen Eindhoven en de Bijlmer en dat ik mij probeer aan te passen aan de normen en waarden van mijn nieuwe leefomgeving.

Ik kan melden dat ik met vallen en opstaan toch wat wijzer ben geworden en me hier meer en meer op mijn gemak voel.

Het begon natuurlijk met de simpele dingen die je in Eindhoven niet hebt, zoals de metro en de tram. In de Bijlmer heb je ook geen tram, dat is meer weggelegd voor de ‘betere’ bevolking van Amsterdam.  (in Amsterdam Noord rijd ook geen tram, want daar wonen de ‘speciale’ mensen).
Echt verschil tussen de metro en de tram is er niet, ze rijden beiden hoofdzakelijk boven de grond, alleen de metro rijd minder vaak tegen een bus aan.

Voor de metro hoor je niet te betalen, anders hoor je niet thuis in Zuidoost. Voorheen was dit heel makkelijk, want toen waren er nog geen poortjes. Nu is het wat moeilijker, want dan moet je dichter op je voorganger lopen. Of je schopt tegen een poortje aan, maar dan worden je Nike’s vies.
Al snel was het me gelukt om me deze regel meester te maken.
Van mijn werk kreeg ik namelijk een OV-jaarkaart, waardoor ik helemaal niet voor de metro en tram hoef te betalen.

Verder rijden er in de Bijlmer geen normale taxi’s. Wel rijd er de zogenaamde ‘snorder’, ook wel ‘snodder’ genoemd, deze (meestal donkere) man brengt je voor een zacht prijsje overal waar je naartoe wil.
In Eindhoven was ik alleen de zwarte taxi gewend, maar dat ligt hier waarschijnlijk wat gevoeliger.
Om een snorder te vinden hoef je alleen bij een bushalte te gaan staan en de kans is groot dat de eerst volgende auto die voorbij rijd omdraait, zijn raampje naar beneden draait en vraagt of je mee wil.
Met het angstzweet in mijn schoenen heb ik dit een keer uitgeprobeerd op klaarlichte dag en ik heb het overleefd. De beste man reed nog naar behoren en volgens mij ook via de juiste route.

Een van de belangrijkste tradities in de Bijlmercultuur is het eten. Dit gebeurt de hele dag door en nooit met mate. Ik heb het geluk dat ik bij het centrum van de Bijlmer woon, waardoor alle diverse eetgelegenheden dichtbij zijn. Dit heeft mij de mogelijkheid gegeven om eerst een duidelijk stappenplan te maken, waardoor ik mijn smaakpapillen niet heb verkracht.
Hoofdgerecht is kip en bekend is dan ook de Kentuck Fried Chicken, waar de kip (zoals de naam al aangeeft) gefrituurd is. Je hebt daar verschillende smaken kip, original, hot&spicy en niet-gaar. Ik heb ze allemaal geprobeerd en van de ene had ik de volgende dag meer last van mijn poeperd dan van de andere.
Als je de KFC eenmaal meester bent kan je dieper de Bijlmer in voor de Roti en de Moksi Meti. Als je wil integreren moet je zelf ook bereid zijn offers te brengen, mijn maag is dan ook af en toe compleet de weg kwijt geweest.
Momenteel ben ik bij dit deel van de cursus bezig met het naar binnen werken van Telo Bakkeljauw, Bojo en Pom.
In het geniep eet ik nog wel eens een gezonde Hollandse stamppot.

Het is me duidelijk geworden dan je als man in de Bijlmer nog extra je best moet doen, wil je niet te veel opvallen.
Zo hebben de mannen hier veelal meerdere tatoeages, de zogenaamde tattoo-boyz. Nu was ik niet zo van de lichamelijke versieringen, want dat doet nou eenmaal pijn, zo een naald in je lijf. Maar om niet te veel aandacht te trekken heb ik me er toch maar aan over gegeven.
Op dit punt ben ik dan ook half geslaagd. Half, omdat ik geen tattoo in mijn fissie of ontblote onderarmen heb.

Momenteel ben ik bezig met het volgende hoofdstuk en dat is het huisdier, de hond.
De hond is hier veelal een statussymbool. Ze moeten zo mean en lean zijn als maar kan. Het liefst van het merk pitbull, stafford of een andere killingmachine.
Na lang wikken en wegen is het een Amerikaans Stafford geworden. Deze hond heb ik nu een paar maanden en ik ben bang dat ik deze les niet helemaal goed heb begrepen.
De hond rent heel de tijd kwispelend naar iedereen toe om aangehaald te worden en ze wil met alle andere honden spelen. Misschien komt het toch omdat het een vrouwtje is. Of was het een verkeerde move geweest om dat roze halsbandje met bling-bling aan te schaffen?

Zoals ik al zei, het gaat allemaal gestaag vooruit, maar ik heb nog een lange weg te gaan voordat ik mijn vuilnis van het balkon naar beneden gooi en crack op de hoek van de straat ga verkopen.

Het is wit buiten (poezie)

Het is wit buiten,
Dat komt door de sneeuw
Dat ligt overal en is spierwit
Dus is het buiten wit
En toch zie je mij als ik in mijn blote kont in de sneeuw ga liggen
Dussss….

’s Nachts is het donker
soms zelfs pikdonker
zo zwart als de nacht is het dan
En als ik dan in mijn blote piemel voorbij kom gerend
Dan zie je me niet
Dusssss…

Lekkur zwemmuh

Soms heb ik zin om een beetje te gaan zwemmen. En dan bedoel ik niet met mijn luie kop van de glijbaan af of heel de dag chloorgassen ademen in het bubbelbad. Maar echt zwemmen, lekker baantjes zwemmen. Niet te veel nadenken maar gewoon zwemmen. 50 meter heen en 50 meter terug. Natuurlijk gewoon schoolslag, want zo een goede zwemmer ben ik ook weer niet. En als ik dan een beetje moe word dan doe ik de rugslag, want dan kan ik ook een beetje lui liggen. Ook al krijg ik dan nog steeds water in mijn ogen en mond, maar dat nemen we dan maar voor lief.

Nu heb ik het geluk dat ik heel dicht bij een zwembad woon.
Ja, zelfs in de Bijlmer hebben ze zwembaden. Ok, ik moet toegeven, getinte mensen zie je niet zo heel vaak zwemmen. Ongeveer net zo vaak als je ze ziet fietsen. Maar ze zijn er wel hoor.Dus niet meteen met vooroordelen komen en grapjes dat het raar is dat ze niet kunnen zwemmen maar wel kunnen roeien.

Dus ik kreeg weer een keer zin om te gaan zwemmen, dat ging ik dus ook doen, maar eerst op de fiets daarnaartoe. Want 500 meter lopen duurt bij mij al gauw een half uur. Daar aangekomen, ff iets van 3 euro betalen, terwijl je in Eindhoven al gauw meer dan 5 betaald. Wat zeuren ze hier nou dat alles zo duur is?
Ff omkleden en spulletjes in een kluisje, kluisje is zelfs gratis.
Nou ja, de kluisjes die nog werken. Ok het zwembad is alweer ongeveer een half jaar open, dan moet natuurlijk wel één en ander kapot zijn.

Douchje doen, slippertjes uit en dan het zwembad in.
En toen begon het hoor.
De ellende.
Het was gelukkig niet zo druk, dus ik had een hele baan voor mezelf.
Dat is wel fijn, want ik zwem net zo snel als ik loop.
Dus ik hield niemand op.
Maar naast me, aan 1 kant dan, andere kant was de kant, zwommen 2 iets wat gezette dames.
Toevallig blank.

EN die hadden het dus HEEEEEEL de tijd over eten.
En dat kon ik dus horen.
En dat vond ik behoorlijk irritant.

Baantje 1, de friet bij de Mc Donalds is niet zo vet, als je geen hamburger neemt dan kan je een grote friet bestellen.

Baantje 2, ja ik doe dit om af te vallen en het gaat al steeds beter, een halve kilo in een week

Baantje 3, ohh als je die snoepjes kan kopen dan wil ik die ook

Baantje 4, bij de Burger King hebben ze ijsjes van 50 cent maar daar zit geen caramel bij

En zo ging dat maar door, om gek van te worden. Ik weet ook niet of ze aan het zwemmen waren of gewoon bleven drijven en dat ze door mijn golfjes een beetje bewogen. Maar wat die vrouwen doen in hun vrije tijd maakt mij natuurlijk allemaal niet uit. Aan de andere kant elke keer als ik nu zin heb in een ijsje dan denk ik aan 2 volle vrouwen in een zwembad en dan hoeft het voor mij allemaal niet meer…

(ok dat laatste is niet helemaal waar, ijsjes zijn lekkerrrrrrrr)