Trein perikelen

Vergis je niet, ik vind het over het algemeen fijn om met de trein te gaan.

Op je gemak zitten
Naar buiten staren
mijn gedachten bedaren
Geen stress van de file.
Bij A gaan zitten en na verloop van tijd stap je bij B uit. Voor mij meestal de E van Eindhoven.
Maar soms word ook ik gek van de NS of van ProRail, want ze geven ook altijd elkaar de schuld dus dan geef ik ze ook samen de schuld. Een en al gefail.
Dan wordt deze witmang heet van binnen en wil ik Feyenoordfan gaan op die trein.
Kebang Kebang in plaats van Kedeng Kedeng.

Nu dus ook

Lees verder Trein perikelen

Wordenwiejebent

Terwijl ik auto rijd, kijk ik ook veel om me heen. Niet alleen naar het wegdek voor me en ook niet alleen maar naar de auto’s om me heen.

Ik kijk vaak ongegeneerd bij inhalers en haalinners naar binnen om te zien wie of wat die auto bestuurt.

Ook kijk ik gewoon naar de omgeving, niet alleen omdat ik bang ben dat ik verdwaal maar ook omdat iemand ooit zei dat de reis belangrijker is dan de bestemming.

Lees verder Wordenwiejebent

BBB

Sinds kort ben ik lid van een nieuwe sportschool.
Nou, de sportschool is niet echt nieuw, die was er al.
Ik ben er ook al eerder lid van geweest, maar dat maakt ook niet uit.
Voor dit deel van mijn leven is het een nieuwe sportschool.

Lees verder BBB

Straight from de metro

Ik ben net de metro ingestapt, voor de zoveelste keer. Gelukkig heb ik mijn mobiel bij, want wat moet je anders doen in de metro?
Contact leggen met medepassagiers is ook not-done.
Ik heb het weleens geprobeerd hoor, door een M&M (een rode met pina) tegen een wat oudere meneer te gooien. Hij keek even beduusd om zich heen, maar al snel zat hij weer in een state of trance naar zijn telefoon te kijken.

Zo is het elke keer in de metro. Iedereen zit in zijn/haar eigen wereld, koptelefoontje op en in maar tikken op die telefoon.
Ik normaliter ook. Maar sinds mijn mp3-speler er geen zin meer in heeft, hoor ik ook beter wat andere mensen allemaal zeggen.

En om eerlijk te zijn is dat af en toe nog best vermakelijk. Vooral als de persoon in kwestie luidruchtig door de telefoon aan het schreeuwen is tegen haar ‘vriendje’ en dat hij vooral niet moet ophangen, want ze gaat nog iemand anders bellen die een en ander moet verifieren voor haar.
Ok, eigenlijk had het hierbij niet uitgemaakt dat mijn mp3 speler kapot is, want deze luidruchtige conversatie had ik anders ook wel kunnen volgen.

Ja als je in mijn privatespace over onderwerpen gaat praten, dan heb ik alle recht om mee te luisteren. En mijn privatespace is ongeveer zo groot als mijn gehoor gaat en zo ver als ik kan zien.
Dus als jullie niet willen dat ik meeluister, kunnen jullie mij beter een nieuwe mp3 geven.

Als je nog niet bent afgehaakt bij dit warrige verhaal kan ik wel eerlijk zeggen dat ik tussen het begin en het laatste stuk al verschillende metro’s van binnen heb gezien. Dat hoeft niet perse de reden te zijn dat het zo warrig is, maar heeft er wel aan meegeholpen.
Verder wil ik ook nog wel met jullie delen dat ik net,mijn metro heb gemist en dat ik nu dus op het perron sta te typen op mijn telefoon.
En ik zag pas een vrouw een kruiswoordpuzzel maken.
In een boekje!

Entrepreneurschap onder daklozen/junkies

Respect voor al de daklozen en junkies die op een “legitieme” manier cashflow proberen te genereren voor een slaapplek en/of crack.
Natuurlijk is er een verschil tussen daklozen en junkies, maar voor dit verhaal gooien we iedereen onder de noemer “junk”, omdat dat het toch wat toegankelijker maakt.

Er zijn verschillende soorten manieren van ‘werken’ waarmee ik te maken heb gehad.
Normaal heb je natuurlijk de bedeljunk die gewoon om een euro vraagt en daarna weer doorloopt. Een vervelende variant hierop is de jehovajunk die je blijft achtervolgen tot je iets geeft (en natuurlijk niet minder dan de euro, want dan wordt ie boos).
Een iets betere variant vind ik dan toch de bedeljunk met een verhaaltje.
Geld voor een slaapplek, wat eten of een kopje koffie.
Waarschijnljik gaat het overgrote deel op aan bier bier en crack van Kempi.
De kans dat ik geld zou geven zou groter zijn als dat gewoon zou zeggen, of als hij geld nodig zou hebben om naar de hoeren te gaan, props voor de oprechte junk.
Maar je ehbt ook nog de werkende junk.
Zoals de welbekende daklozenkrantverkoper, of die ene die gewoon de metro probeert te verkopen.
In de trein kwam ik ook lange tijd dezelfde junk tegen die een praatje hield over daklozenopvang.
Of de muziekjunk, die een paar liedjes speelt en dan weer verdwijnt met money in the pocket. Al weet ik niet zeker of dit wel een echte junk is of gewoon een muzikant, maar zoveel verschil zit daar meestal toch niet tussen.
Zelf heb ik pas een kaartje van iemand gekocht, voor een ‘slaapplaats’.
De tekst was ‘Waar was ik zonder jou?’. Een gratis boomerangkaar, maar hij had het wel verdiend.
Al had hij meer gekregen als hij naar de hoeren of crack wou…