5 minuutjes

Zo, 5 minuutjes uit het leven van mij.
Dat is toch niet interessant? Nee dat klopt, waarom lees je dan verder?
Stop er nou maar gewoon mee.
Want dit zijn gewoon de woorden die ik type in 5 minuten dat ik ff niks te doen heb, behalve dit typen dan. Ik ben om 21.42u begonnen en over 5 minuten ben ik klaar.

Waarschijnlijk zal er maar weinig nuttigs in staan, want ik kan helemaal niets bedenken in 5 minuten.
Gelukkig heb ik de tv aanstaan. Sport. Ja zondag, alleen maar sport.
Nou ja, heb ook een film gekeken.

Eerst een stukje collegefootball afgewisseld met Roda-Ajax (2-2 ik blij).
Toen maar Utrecht – PSV gekeken, viel een beetje tegen.
Gelukkig 0-0.

Om deze teleurstelling weg te spoelen maar een dvdtje opgezet.
Factotum, geweldige film, vol met actie, geweld en porno.
EN nu dus weer football aan staan. Patriots tegen de Ravens. Patriots zijn kut, maar ja andere wedstrijd wordt er niet uitgezonden. Dus hier doen we het maar mee.
Oh, begint ineens iemand tegen me te praten op msn. Pffff, dat gebeurt anders ook nooit. Ff snel een slokje drinken. Mmmm, colaatje. Gaat er altijd wel in, cafeinne en suiker.

Oh, 5 minuten zijn alweer voorbij. Zal ik er dan maar 10 minuten van maken? Sorry, moest toch ff reageren op iemand. Weer een minuut verpest.

Ff snel naar de tv kijken. Ligt weer iemand te huilen van de pijn. Is alweer de 2e deze wedstrijd. Mooie sport is het toch.
Zal ik het nog een x gaan doen? Die vraag houd me wel vaker bezig. Time will tell.

Zo ff fotootje maken dan zien we toch dat ik ook echt aan het typen ben En moet toch een foto hierboven hebben heh (note: foto is foetsie). Waarschijnlijk was de eerste mislukt, dus doen we er nog 1. Een foto zegt meer dan 1.000 woorden. Gelukkig heb ik er nu pas 316. In ieder geval volgens Word.
Toch wel raar dat die foto van mijn tekst meer zegt dan mijn tekst zelf. Aan de andere kant, wat hierboven staat is natuurlijk allemaal onzin.
En het is je eigen schuld dat je het leest.
Shit, nu heb ik de herhaling van de blessure gemist. Toch leuk, Footballspelers met roze (hand)schoenen. Dan zeggen ze dat het voor ‘breastcancerawarenessweek’ is. Maar ja, wij weten allemaal beter. In de goede oude tijd speelden wij ook met roze veters. En in de NFL moet nu eenmaal alles groter en beter.
Oh, de 10 minuten zijn ook om. Dus ik stop er maar mee. Nu nog uploaden…

Kedeng Kedeng

Van Eindhoven (thuis) naar Amsterdam Zuidoost (huis) met de gele rups.
Kruipend vooruit en natuurlijk af en toe stoppen want dat doen trainen meestal bij treinstations. Behalve als hij vergeet te stoppen.
Mensen stappen in en uit. Natuurlijk niet tegelijk want dan kom je nog nergens.

Eindhoven
Ik stapte net in. Achter mij een horde verdwaalde kinderen die met een ouder een dagje Eindhoven mochten doen. Misschien waren ze hyper omdat ze naar het grote Eindhoven hadden gemogen, of omdat ze weer weg mochten. Kan ook. Sommige mensen zijn nog niet zo sterk natuurlijk. Herrie maakten ze in ieder geval wel. Stilte coupe helpt daar niet tegen natuurlijk. Ik snel naar boven gevlucht. Zij gelukkig naar beneden. Toch nog stilte in de coupe. Ouwe zeikerds zoals ik hebben af en toe rust nodig.

Best
Trein stopt een keer in Best. Guus Meeuwis reed er nog voorbij. Trein reed er vroeger ook voorbij. Niets te beleven in Best. Alles best, behalve Best.

Naast me 2 dames die hebben gewinkeld in Eindhoven. Dat is natuurlijk altijd leuk. Winkelen, vooral voor vrouwen. Oh, dat was een belevenis. ‘Dat was echt mooi, die overdekte winkels.’ ‘Ja en dan hebben we die andere overdekte winkels nog niet eens gezien.’
Uhmm, ja overdekte winkels. Die hebben ze in Eindhoven.

Den Bosch
De 2 dames stappen uit, maar niet voordat ze een vriend hadden gebeld om de routeplanner te raadplegen. Begrijpbaar, want die borden op het station zijn natuurlijk niet te begrijpen.

Ongeveer heel de coupé wordt vervangen. (de mensen heh)

Twee Antilliaanse dames komen tegenover me zitten. Niet omdat ze willen, maar omdat er verder geen plek was, want ze waren een beetje te laat.

Nu zijn er wel een paar ADHD kinderen ontsnapt. Niet alleen hooligans denken dat een treinstel ook als speeltuin kan worden gebruikt.

In de stilte coupé is allang geen stilte meer. Dan die volume op de Ipod maar oppumpen en naar buiten staren. Niks te zien behalve de reflectie van de coupé en lichtjes in de verte. tsja, dat krijg je als het donker is.
Die dames zien er ook best wel grappig uit in de reflectie van de raam.

Utrecht
Bijna iedereen eruit. Volgende stop Amsterdam Bijlmer ArenA, wie wil daar nou heen.
Trein blijft ook altijd langer stil staan in Utrecht, zodat de mensen nog twee keer kunnen nadenken of ze echt verder willen.
De stilte is wedergekeerd, wat een rust. Dan toch maar ff een tukkie doen. Misschien dat mijn gesnurk de stilte doorboort. Misschien ook niet, ik weet het niet, want ik slaap.

Amsterdam Bijlmer ArenA
Oh ja, dalijk uitstappen.
Vlug laptop in de tas, tas onder de jas, jas dicht t/m bovenste knoopje.
Veters strikken. En in de startblokken.
Dalijk is het geen ‘Kedeng Kedeng’, maar ‘Beng Beng’.

Skinheads, Duitsers en Zwetende mannen

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, die skinhead dat was ik.
Voor mijn trip naar Duitsland heb ik mezelf maar een passend kapsel aangemeten. Koppiekaal. Dan wist ik zeker dat ik niet bij de grens tegengehouden zou worden. Voor de rest niets racistisch in dit verhaal hoor, jammer heh 😛

Maar wat moest ik nou weer in Duitsland gaan doen? Nee, ik ging geen fietsen terug halen die ze ooit hebben geleend. Afgelopen zaterdag was het een groot feest in Keulen, het Amerikaanse UFC-circus was neergestreken in Europa.

UFC? Wat is dat nou weer?
The Ultimate Fighting Championship
Twee mannen die in een 8-hoekige ring samen gaan stoeien terwijl duizenden mensen aan het schreeuwen zijn. Alleen als de ronde-miss haar loopje doet worden er nog iets luidere oerkreten geuit.
Dus mensen die elkaar in elkaar stampen tot het bloed eruit vloeit en af en toe een mooie vrouw die een rondje loopt. Wat wil een mens nog meer?
We nemen het zelfs voor lief dat alles in Duitsland plaats vindt.

’s Middags lekker op tijd vertrokken. Zelfs tijd genoeg om een rondje door Keulen te doen. Ze hebben daar één of andere grote kerk die bekend schijnt te zijn. En dat noemen ze dan de Dom, tsja Dom en religie gaat vaak wel samen.
Na een pizza en een colaatje maar weer terug gelopen, want het festijn ging beginnen.
Nee, ik ga niets vertellen over wat er binnen is gebeurt. Koop de dvd maar www.ufc.com of download maar, maar dat mag niet heh. Het was in ieder geval wel het geld en de trip naar Duitsland waard.
In ieder geval stukken beter dan K1 in Amsterdam en daar kon ik gewoon lopend naar toe.

Maar ja het zou Duitsland niet zijn als ze ons geen streek wouden leveren.
We moesten namelijk ook weer naar huis.
Auto stond in de garage. Wij instappen. Meerdere mensen hadden hetzelfde idee. Maar ja, de Duitse slagboom was niet zo snel waardoor we niet zomaar door konden rijden. Er vormde zich een flinke rij auto’s. En ineens klonk daar een alarm.
Vergiftungsgefahr
Waarschuwde een bord ons. Mmm hebben ze dan toch iets geleerd en worden we echt gewaarschuwd? Een vos verliest wel zijn haren maar niet zijn streken. Toch maar ff de auto uitgezet en na een aantal spannende minuten ging het bord weer uit.
Pffff gelukkig maar…

Boer zoekt Pool (voor afwas)

Een wekelijks terugkerend probleem in Huize ‘Klein Eindhoven’ is de afwas.
Dat staat daar dan een week wat stof en bacteriën te verzamelen in mijn veel te grote keuken.
Ik woon dan wel in het ge-hetto, maar het is niet zo dat ik met mijn vaat naar een riviertje hoef te lopen.

Maar uiteindelijk moet het ook bij mij opgeruimd worden.
En dan ga ik dus flink aan de slag, vol goede moed laat ik mijn gootsteenbak of afwasbak of whatever jullie het ook noemen, met warm water en een sopje vol lopen. Natuurlijk Dreft, kost een beetje maar je hebt maar een paar druppels nodig. (net alsof ik er een paar druppels in doe… gewoon in dat ding knijpen toch?)
Tijdens deze bezigheid ga ik alweer wat tv kijken of ff een plasje plegen.
Gelukkig kan die bak niet overspoelen, dat scheelt mij weer een hoop opruimwerk.

Zo mouwtjes ff opstropen en de handen in het sopje.
Handjes er nog iets sneller uittrekken, want weer vergeten om eerst te voelen hoe warm dat water nou eigenlijk was.
Dan maar ff de koudwaterkraan aanzetten. (kan ik meteen weer ff tv kijken)

Ik begin natuurlijk gewoon met de borden, want dat is lekker makkelijk. Ook ff het bestek.
Dan natuurlijk de glazen.
Hier gaat het altijd mis.
Dat komt grotendeels door de zwakte van het glas, maar mijn lompheid kan hier ook een kleine factor van belang zijn.
Of het komt gewoon omdat het Ikea glazen zijn, die spullen vallen altijd zomaar uit elkaar.
Gevolg is dus dat ik nog al eens een stukje uit mijn hand mis.
Zo dus ook weer afgelopen zondag.
Gevolg is dat mijn afwas nog langer moet blijven staan. Want ik moest natuurlijk heel hysterisch naar mijn mama rijden voor een kusje.

Om dit probleem te vermijden ben ik nu opzoek naar een Poolse chick om voor mij de afwas te doen.
In ruil hiervoor krijgt zij natuurlijk wel een halve liter ‘Bier’ bier van de Euroshopper.
Maar die moet ze wel ergens anders opdrinken natuurlijk.
Want Polen en Alcohol, dat zijn ongeveer elkaars tegenpolen.

Metro’s en bejaarden

Aangezien Amsterdam zichzelf ziet als wereldstad hebben ze ook een metrodienst verzonnen.
Een normale metro gaat volgens mij onder de grond, maar in Amsterdam rijden ze vooral boven de grond. Eigenlijk is het gewoon een Madurodamtreintje.

Bijna dagelijks neem ik de metro naar mijn werk, mijn werk is heeeeeeeeelemaaaal aan de andere kant van de stad. Dus dat red ik nooit op de fiets.
Dan zit ik dus zo een half uur in de metro, enkele reis.
Natuurlijk maak je van alles mee in de metro, zo ook een paar dagen geleden.

Net klaar met werken, uitgeput van het zwoegen en ploeteren, dus blij dat ik naar huis mag.
Helaas was ik niet de enige, dus de metro zat al weer snel stampvol.
Gelukkig was ik als één van de eerste binnen dus had ik nog snel een zitplaats kunnen bemachtigen. Want op mijn werk zit ik natuurlijk ook niet heel de dag.
Nadeel was dat ik wel dicht bij de ingang zat, dat is ook meteen de plek waar al de mensen die later instappen gaan staan.

De volgende halte gebeurde dus ook het onvermijdelijke. Zo een ouw vrouwke, grijze haren, rug krommend, gewoon zo een standaard ‘roodkapje oma’, stapte in.
Al de stoelen bezet, iedereen stoïcijns voor zich uitstaren, beetje dat vrouwke negeren. Maar ja, ze kwam dus recht voor mijn neus staan.
Dus ik, met mijn Brabantse gemoedelijkheid, tik ff dat menske tegen haar arm aan en vraag of ze misschien wil zitten.
Maar nee hoor, oma is eigenwijs en blijft liever staan.
Nou mooi is dat. Metrootje rijdt verder, volgende halte stappen nog meer mensen in. En zien dus allemaal dat oude ding daar staan. Je ziet ze al denken: ‘die brutale aap heeft geen respect voor oudere vrouwen’. Zit ik daar met al mijn aardigheid en ongepast gevoel van schaamte op een stoeltje ongemakkelijk te wezen.

De eerst volgende bejaarde die me dit weer probeert te flikken die krijgt gewoon een lowkick op der knieën zodat ze niet meer kan staan. Of ik ga ff ergens een taser halen en dan schiet ik gewoon een paar honderd volt door zo een vooroorlogslijf heen.
Of ik ga me gewoon de Amsterdamse mentaliteit aanmeten…
not

My dead homie

Vandaag is het onvermijdelijke dan toch gebeurd, mijn homie heeft zijn laatste adem geblazen.
Ik zal hem zeker missen, mijn trouwe metgezel.
Altijd stond hij klaar voor me als ik een probleem had, als ik gestressed was of me gewoon verveelde.
Op eenzame avonden en luie ochtenden.
Samen gingen we dan een beetje sporten, dat vond je leuk en de laatste tijd was je vooral in to MMA (mixed martial arts). Dan gingen we iemand tot bloedens toe in elkaar stampen, tandjes tuffen. Helaas verloren we ook weleens, maar we bleven maar doorgaan.

Hele oorlogen heb je overleefd, ik weet het nog goed. Liggend in de bosjes met een sniperrifle. Wachtend op die Duitsers, maar ook op die terroristen. Allemaal moesten ze kapot. Boem, headshot.

Je kon me ook fysiek met je emotie raken, af en toe voelde ik gewoon mijn handen trillen als de spanning steeg. Dan wist ik dat ik op moest letten. Maar soms was het al te laat en lag ik daarna huilend op de grond.

Toch is onze relatie niet altijd rozengeur en manenschijn geweest.
Meerdere keren heb ik je vervloekt, als je niet deed wat ik zei dat je moest doen. Altijd gaf ik jou de schuld (of die duitsers). Gelukkig bleef je toch voor me klaarstaan. Het spijt me.

We hebben samen chickies gedeeld op de bank. En ja, zelfs wat gozers. Misschien dat je dat niet meer kon hebben.

Afgelopen zondag merkte ik al dat je het moeilijk had.
We zouden net gaan vechten, maar ineens was je weg.
Vandaag wilden we het weer proberen, maar het enige wat je me gaf was een knipoog.
En toen wist ik dat het was afgelopen.

Oh wat moet ik nu?
Zal ik dan maar mijn heil gaan zoeken in drank en drugs gebruik?
Of zal ik dan toch maar meer gaan spelen op de Wii?

Oh xboxje van me, ik zal je missen.
In ieder geval tot dat ik een nieuwe krijg…

Ontmaagding

of toch niet ???

Één van de belangrijkste dingen uit een jongen/man zijn leven is sex en dat begint natuurlijk bij de ontmaagding.
Op tv hadden ze altijd leuke filmpjes als de sexuele daad werd volbracht. Zo ook bij 90210, niet dat ik dat keek, maar mijn zussen wel en dan had ik natuurlijk geen keus. Hier werd altijd het verband gebracht met de wildste achtbanen en raketlanceringen.
Voor een klein ventje lijkt dat allemaal natuurlijk een geweldig gevoel, zou het allemaal ZO geweldig zijn?
Ok, ik ben nog steeds niet de grootste maar ik heb het toch over ‘vroeger’.

Uiteindelijk ging ook ik het dan toch meemaken:

Het was op mijn vakantie in het warme Florida, Orlando om wat preciezer te zijn.
Eigenlijk was het maar toevallig dat het toen gebeurde, want het was niet iets waar ik aan had gedacht voordat ik daarheen vertrok.
Maar mooie dingen hoeven nu eenmaal niet altijd geplanned te worden en dat is ergens ook wel iets romantischer.
Ik kwam er op de vakantie zelf pas achter dat er een grote kans bestond dat het ging gebeuren en toen ik daar achter kwam werd ik toch wel een beetje nerveus.

Op de dag zelf was ik ook wel een beetje gespannen, ik stond al vroeg op en keek nog even na of ik al mijn spullen wel bij had. Heren, en dames: Always come prepared.
Ik was ook ruim op tijd vertrokken om een zo mooi mogelijk plaatsje aan het water te bemachtigen. Eenmaal daar aangekomen was het wachten begonnen, het wachten tot de nacht zou vallen. Want op klaarlichte dag is het toch net iets minder.

Op een gegeven moment was de spanning niet meer te snijden, van alles ging door mijn hoofd:
– Ben ik goed voorbereid?
– Werkt alles wel op moment supreme?
– Zal het echt zo zijn zoals iedereen zegt?

En dan ga je gewoon aftellen tot het moment van de waarheid.
Tijd om te concentreren, je wil niets missen want je weet dat het zo voorbij kan zijn.

En ja hoor, het was ook zo weer voorbij.
Met een knal schoot hij omhoog en binnen een paar seconden was het spektakel weer voorbij.

Maar het was inderdaad een magisch moment dat altijd bij me zal blijven.
Zoiets moois had ik lang niet meer meegemaakt. Op de weg terug moest ik er nog vaak aan denken en toch gaf het elke keer een bevredigend gevoel en ik geloof dat ik dat gevoel heb gedeeld met vele andere mensen. En zal het iets zijn wat veel mensen nooit mee zullen maken.
Als je de mogelijkheid hebt, moet je ook naar de avondlancering van een Spaceshuttle gaan kijken, het is inderdaad een magisch moment. Net als sex, maar dan anders.